AÇAli Çetin
Ali Çetin · 9 May 2025 · 2 dk

Güven, değişim yolculuğunun haritası

06 / JOURNEYDeğişim yolculuğu

“Artık o patikayı bırakmalısın. Gel, yeni bir yol var… birlikte keşfedelim.”

Bir lider, zirveye doğru yürürken bazen yanında yürüyen ekip arkadaşına döner ve şöyle der: “Buradan sonra yeni bir güzergâh başlıyor. Aynı yerde oyalanmak olmaz. O taşı, o sırt çantasını bırak. Gel, beraber tırmanalım.”

Ama o kişi, tanıdığı patikaya, alıştığı görevlere, hatta yüklerine sıkı sıkıya tutunur. Kontrolü bırakmak istemez. Korkar. Ve bazen farkında bile olmadan, birlikte yürünecek bir yol arkadaşı olmak yerine, süreci yavaşlatan bir ağırlık hâline gelir.

Oysa liderin rotası değişmiştir. Zaman azdır, tepe yüksektir, yol uzundur. Ve kaçınılmaz olarak, lider bir noktada yanında yeni bir yol arkadaşı arar. Birlikte yükseleceği birini.

Ama bu yalnızca takipçinin değil, liderin de sorumluluğudur: Hayalini yeterince iyi anlatabildi mi? Yolculuk için güvenli bir ortam sağlayabildi mi? Geride kalan kişinin korkularını duyabildi mi?

Aynı şekilde, geri planda kalan kişi de kendine şunu sormalı: Ben neden direniyorum? Bu bana zarar mı getirecek, yoksa aslında bir fırsat mı kaçırıyorum? Çocukluktan, geçmiş iş deneyimlerimden taşıdığım önyargılar bu değişimi nasıl gölgeliyor?

Bazen korkularımız yüzünden bir fırsatı kendi ellerimizle iteriz. Ve en çok korktuğumuz şey — geride kalmak — tam da bu yüzden başımıza gelir.

Ben bu durumu hem bana liderlik eden kişilerde tecrübe ettim, hem de, liderlik ettiğim ekiplerde yaşadım.

Yıllar sonra dönüp baktığımda içimden şöyle dediğim oldu: “Nasıl anlayamamışım, aslında bana bir alan açıyorlarmış. İleriye çağırıyorlarmış. Ben ise olduğum yere tutunmuşum.”

Yönettiğim ekiplerin bazıların ben elimden geleni yaptım, anlatmaya çalıştım, bazen güveni kurdum, bazen eksik kaldım. Karşımdaki kişi ise ya kendi korkularına yenildi, ya da geçmiş önyargılarını bugüne taşıdı. Ve evet, bazen gerçekten iyi bir takipçi olamadı.

Bugün dönüp baktığımda çok net görüyorum: Bu bir tarafın değil, iki tarafın da hikâyesi. Kimse tek başına değil. Ve kimse tamamen suçlu da değil. Güvenin kurulması, değişimin yönetilmesi, yöneticinin hayalini iyi anlatması, ekibin de o hayali duyacak olgunlukta olması gerekir.

Ama en önemlisi şu: Kaçan fırsatları suçlayarak değil, anlamaya çalışarak karşılamak. Çünkü bu kaçışların içinde çok kıymetli dersler, tekrar etmememiz gereken döngüler var.

Şundan çok eminim ki değişim, hem liderin hem takipçinin cesaretini gerektirir.

Ve güven, bu yolculuğun tek geçerli haritasıdır.

İkizimle bu içeriği konuş →Ali’ye doğrudan ulaş