Amcam, oğlum ve ben, üç nesil olarak Bozkır yaylalarını dolaştık. Aygır’ın suyundan içtik. Toroslarda yağmura yakalandık; pikniğimizi de yaptık. Bir ara aynı çimenlerin üzerinde futbol oynadık.
Amcam yol boyunca eski yayla hayatını, göçleri ve ailemizin hikâyelerini anlattı. Onu dinlerken, duyduklarımızın ne kadarının bizde kalacağını düşünüyordum. Her ayrıntıyı hatırlamak mümkün olmayabilir. Ama birlikte gezmenin, o hikâyeleri yerinde dinlemenin ayrı bir karşılığı var.
O gün babamın anısı da bizimleydi. Onu hatırlamak yalnızca hüzün getirmiyordu. Birlikte geçirdiğimiz güne neşe de katıyordu. Eylül 2024’te bu geziyi anlatırken, aileden kalan mirası biraz da böyle tarif etmiştim.
Tarih: 2024-09
Yer: Bozkır · Aygır
