Anneannemin evini düşününce aklıma bahçe, teras ve bir türlü eksilmeyen misafirler geliyor. Yazları kuzenler, dayılar ve teyzeler bir araya gelirdik. Çarşamba Çayı’nın kurbağa sesleriyle balkondaki çay sohbetleri de bu hatıranın içinde.
Bu eve daha sonra oğlumla birlikte bakarken ona kendi çocukluğumdan hikâyeler anlatmıştım. Bir yeri tanımak bazen orada kimlerin yaşadığını ve nelerin hatırlandığını dinlemekle başlıyor.
Yer: Bozkır
